متن پیام رهبر انقلاب اسلامی به این شرح است:

بسم الله الرّحمن الرّحیم

دو روزِ یازدهم و دوازدهم اردیبهشت، روزهایی است که در آن از مقام کارگر و منزلت معلم تقدیر به عمل می آید. فارغ از تجلیل زبانی و نمادین که به نوبه ی خود کار بجا و صحیحی است، پیشرفت هر کشوری رَهینِ دو بال علم و عمل است. معلم در اولین مرحله ی تحقق از این مقصود نقش آفرینی میکند. مسئولیت خطیر آموزشِ دانش، افزایش مهارت، و بخش مهمی از رشد بینش و قالب ریزی هویت نسل آینده برعهده ی او است. دانش آموزان و دانشجویان و طلّابی که در کنار هر معلمی رشد میکنند، در آینده نه چندان دور، مهارتهای آموخته و دانشهای یادگرفته خود را به کار بسته و اِی بسا در خُلق وخو و رفتار و گفتار خود در انواع عرصه ها از محفل گرم خانواده تا محیط کار و کوچه و خیابان چون آینه ای، نمایش دهنده ی رفتارها و گفتارهای معلمین خود خواهند بود.

از سوی دیگر، عرصه ی کار، صحنه ی وسیعی است به وسعت کشور که از داخل خانه ها، ادارات و واحدهای کسب و کار و مساجد گرفته تا مزارع و کارگاهها و کارخانه ها و معادن و انواع زیادی از مشاغل خدماتی کشیده میشود. هرچقدر این پهنه ی وسیع از دو عنصر سخت کوشی و تعهّد که از ارکانِ هر توفیق بزرگی بشمار میروند بیشتر بهره مند باشد، پیشرفتگی کشور، بیشتر و بهتر تضمین میگردد. میدانیم یک کارگر در پرتو تعهّد و حُسنِ عمل، گاه آن چنان جایگاهی می یابد که شایسته است همچون دست پُرمهر معلم و مربّی، بر دست توانا و هنرمند او هم بوسه ی تشکر و امتنان زده شود. این البته امری است که از دامان اولین مربیان هر کسی یعنی پدر و مادر او و پس از آن از درک محضر معلّم قابل تأمین است.

اینک که جمهوری اسلامی ایران بعد از بیش از چهل وهفت سال مجاهدت، با تکیه به فضل الهی در نبرد نظامی با دشمنانِ پیشرفت و تعالی خود، بخشی از توانمندی چشمگیر خود را به جهانیان ثابت کرده است، در مرحله ی جهاد اقتصادی و فرهنگی نیز باید آنان را ناامید کرده و شکست دهد. معلمان مؤثرترین حلقه در نبرد فرهنگی و کارگران از مؤثرترین عناصر در نبرد اقتصادی خواهند بود؛ به طوری که می توان ادعا کرد که این دو، به منزله ی ستون فقرات عرصه ی فرهنگ و اقتصاد هستند. از این رو لازم است به اهمیت جایگاه خاص خود و فراتر از یک شغل ـ که در قبال فعالیت در آن، دستمزدی دریافت میشود ـ بخوبی واقف باشند. همچنانکه باید به موازات این امر، توجه داشت که تجلیل های زبانیِ سالیانه یا هر چند وقت یکبار گرچه بجا و مناسب است ولی قدردانی از تلاشهای این دو قشر باید عمیق تر و عملی تر از این حد باشد. بنده تصور میکنم همانطور که ملت عزیز ایران با حضور در میادین و خیابانها از نیروهای نظامی کشور خود حمایتی درخور به عمل می آورند، شایسته است در یاری کردن معلمان و کارگران هم پشتیبانی قوی ای از خود نشان دهند. از جمله باید تعامل خانواده های دانش آموزان و دانشجویان در اداره ی مدارس و دانشگاهها، بیشتر از پیش فراهم شود، و همچنین باید با اولویت دادن به مصرف کالاهای ساخت داخل کشور از کارگرانِ مولّد پشتیبانی نموده و بخصوص صاحبان کسب و کارهای آسیب دیده تا حدّ ممکن از تعدیل نیرو و جُداسازی نیروی کار خود، چه در واحدهای تولیدی و چه واحدهای خدماتی اجتناب نمایند و بلکه هر کارگری را به منزله ی ثروت آن واحد تولیدی و خدماتی، منظور دارند؛ و البته دولت محترم هم در حدّ مقدور از این عملِ خیرخواهانه حمایت نماید.

ایران عزیز، همچنان که در پی سالها تلاش در جایگاه یک قدرت نظامی ظاهر شده، ان شاءالله و به فضل الهی با ترسیم خطوط هویت ایرانی اسلامی و رسوخ هر چه بیشتر آن در اذهان و نفوس جوانان این کشور به دست مربیان و معلمین، و با اولویت دادن به مصرف کالاهای تولید داخل که نتیجه ی تلاش کارگران زحمتکش ایرانی است، مسیر عبور به سوی قلّه های پیشرفت و تعالی را خواهد پیمود، و این البته با دعای خیر و وِساطت سرورمان عجّل الله تعالی فرجه الشریف هر چه سریعتر و بهتر صورت خواهد پذیرفت بِاِذن الله تعالی. والسّلام علیکم و رحمت الله و برکاته.

 سیدمجتبی حسینی خامنه ای

 ۱۱/اردیبهشت/۱۴۰۵